آینده ایران پس از فروپاشی احتمالی نظام کنونی، طیف وسیعی از احتمالات را در بر می‌گیرد که می‌توان آن‌ها را در دو دسته کلی واقع‌بینانه و بدبینانه جای داد. سناریوهای تلخ و تیره، غالباً با مقایسه وضعیت ایران با کشورهایی چون سوریه که درگیر جنگ داخلی و فروپاشی نهادها بوده‌اند، شکل می‌گیرند. این دیدگاه‌ها بر ناامنی، تجزیه و عقب‌ماندگی تأکید دارند. در مقابل، پژوهش‌های مدون و مبتنی بر تحلیل‌های اقتصادی و ظرفیت‌های بومی ایران، چشم‌اندازهای امیدوارکننده‌تری را ترسیم می‌کنند. این رویکردهای واقع‌گرایانه، با در نظر گرفتن ویژگی‌های منحصربه‌فرد جامعه و اقتصاد ایران، بر امکان گذار مسالمت‌آمیز و بازسازی تدریجی تمرکز دارند. رویکرد تحلیلی پروژه‌هایی چون "شکوفایی ایران" نشان می‌دهد که با اتکا به دانش اقتصاد و توجه به اقتضائات داخلی، مسیر متفاوتی نسبت به الگوی بحران‌های منطقه‌ای قابل تصور است.