لحظه شلیک و شدت تخریب، گواه استفاده از تجهیزات جنگی با قدرت انفجاری بالا علیه شهروندان غیرمسلح است. عدم وجود هرگونه نشانهای از درگیری متقابل یا تسلیحات در دست معترض، این عمل را بیش از پیش جنایتکارانه جلوه میدهد. واکنش شکه و حیرتزده حاضران در صحنه، همراه با فریادهای دلخراش، گویای عمق فاجعه و وحشت حاکم بر فضای آن لحظه است. به نظر میرسد این خشونت عریان، از مرزهای کنترل تجمع فراتر رفته و به سمت حذف فیزیکی معترضان پیش رفته است.
تحلیلگران بر این باورند که این الگوی شلیک به نقاط حیاتی بدن، از جمله سر، نشاندهنده هدفگیری عمدی برای کشتار بوده و با اصول اولیه کنترل اعتراضات و حقوق بشر در تضاد کامل قرار دارد. گزارشها حاکی از آن است که این موج خشونت، تنها به خیابانها محدود نشده و حتی مراکز درمانی نیز از فشار در امان نماندهاند. این رویدادها، تصویر سیاه و تلخی از سرکوب اعتراضات سراسری ۱۴۰۴ را ترسیم میکند که نقض آشکار حقوق بنیادین انسانی را در خود جای داده است.
