شواهد بصری منتشر شده از تهران، داستانی هولناک از پایان تلخ اعتراضات اخیر را روایت می‌کند؛ مرگ دلخراش یک شهروند جوان که گلوله‌ای دقیق به قلبش اصابت کرده است. این رخداد، بار دیگر استراتژی هدف‌گیری مستقیم نقاط حیاتی بدن توسط نیروهای امنیتی را در جریان سرکوب تجمعات اعتراضی آشکار می‌سازد. ویدیوی دلخراش، تلاش شهروندان حاضر برای کمک به فرد مجروح را نشان می‌دهد، اما شدت جراحت و اصابت مرگبار به قلب، فرصت هیچ گونه امدادرسانی را از بین برده است. گمانه‌ها از شلیک تک‌تیراندازان مستقر بر ساختمان‌های بلند حاکی است. منابع آگاه تاکید دارند که نیروهای امنیتی به جای هدف قرار دادن اعضای غیرحیاتی، با سازوکاری مشخص، به صورت سازمان‌یافته اقدام به شلیک به نواحی سر و قلب معترضان در شهرهای مختلف کرده‌اند؛ رویکردی که به گفته ناظران، نشان از نیتی صریح برای سلب حیات دارد و صرفاً به منظور متفرق کردن جمعیت نیست. این حادثه، نمونه‌ای دردناک از خشونت عریان است که در دوران اخیر شاهد آن بوده‌ایم. آنچه در این میان قابل تامل است، شکاف میان ادعاهای رسمی مبنی بر مسلح بودن معترضان و واقعیات عینی است؛ زیرا در صحنه مذکور، هیچ نشانه‌ای از حضور سلاح در دست افراد حاضر به چشم نمی‌خورد. این تناقض، تردیدهای جدی درباره صحت روایت‌های حکومتی را دامن می‌زند. تحلیلگران، این گونه اقدامات را ابزاری برای ایجاد رعب و وحشت و خاموش کردن صدای اعتراض ارزیابی می‌کنند.