در مصافی که وسترلو بلژیک در برابر آنتورپ صف‌آرایی کرده بود، اللهیار صیادمنش، ملی‌پوش جوان ایرانی، توانست قفل دروازه حریف را بگشاید. اما برخلاف انتظار، از شادی انفجاری که معمولاً پس از گلزنی در چهره بازیکنان می‌درخشد، اثری نبود. این مهاجم آینده‌دار، با گامی فراتر از میدان سبز، سکوت معناداری را در حمایت از هموطنانش در خیزش ملی ایران برگزید. او که گل خود را به جانباختگان راه آزادی و سرکوب‌شدگان در وطن تقدیم کرد، با انتشار پستی در فضای مجازی، عمق احساسات خود را نمایان ساخت: «اگر جسمم در غربت است، قلبم در وطن رنج‌دیده می‌تپد.» این اقدام، بازتابی قدرتمند از همبستگی جامعه ورزشی با تحولات جاری در ایران است.