در بامداد روز بیست و هشتم بهمن ماه ۱۴۰۴، پرونده حیات دو زندانی در زندان وکیل‌آباد مشهد با اجرای احکام اعدام بسته شد. یکی از این متوفیان، رضا بی‌غم نام داشت که به اتهام مشارکت در قتل در جریان درگیری‌های جمعی، پیشتر از سوی مراجع قضایی به مجازات مرگ محکوم شده بود. هویت و جزئیات اتهامات زندانی دوم همچنان در دست بررسی قرار دارد. اجرای این احکام در فضایی که جامعه بین‌المللی و نهادهای حقوق بشری نسبت به روند روبه‌رشد اعدام‌ها در ایران ابراز نگرانی جدی کرده‌اند، در حالی صورت می‌گیرد که مغایرت آشکار مجازات مرگ با موازین بین‌المللی حقوق بشر، به ویژه حق بنیادین حیات مندرج در ماده سوم اعلامیه جهانی حقوق بشر، بارها مورد تاکید قرار گرفته است. عدم امکان جبران خطاهای احتمالی قضایی و ماهیت غیرقابل بازگشت این مجازات، بر ابعاد نقض حقوق شهروندان در این زمینه می‌افزاید.