گرچه امسال نیز شاهد برگزاری جشنواره فیلم فجر بودیم، اما آنچه بر فرش قرمز این رویداد هنری نمایان بود، بیش از آنکه رنگ و لعاب جشن باشد، تداعی‌گر پیامدهای ناگوار اجتماعی و سیاسی بود. حضور کمرنگ چهره‌های مستقل سینما و اغلب محدود شدن شرکت‌کنندگان به هنرمندان نزدیک به ساختارهای حکومتی، این دوره را در میان تماشاگران عام و بدنه سینما، با فاصله‌ای قابل توجه مواجه ساخت. گویی سکوت و انزوای بسیاری از اهالی هنر، بر فرش قرمز این رویداد سایه افکنده بود. این نمایش، بیش از آنکه بازتابی از جامعه هنری پویا باشد، تصویری از محدودیت‌ها و خطوط قرمز نامرئی را به تصویر کشید.