بر اساس این گزارش، بسیاری از جوانان ۱۸ و ۱۹ ساله، بدون هیچ مستنداتی، قربانی این بازداشتهای گسترده شدهاند. وضعیت در زندان وکیلآباد به حدی وخیم است که متهمان، به ویژه نوجوانان، تحت فشارهای روانی و شکنجههای وحشیانه قرار میگیرند تا به اعترافات اجباری تن دهند؛ اعترافاتی که اغلب هیچ مبنای واقعی ندارند. این اقدامات، که در بازداشتگاههای موقت نیز مشاهده شده، بخشی از راهبرد ایجاد وحشت و پیشگیری از هرگونه مخالفت عمومی تلقی میشود.
این وضعیت ناگوار، نقض آشکار موازین حقوق بشر، از جمله منع شکنجه و بازداشت خودسرانه است. مقامات قضایی با نادیده گرفتن حقوق اساسی زندانیان، فضایی سرکوبگرانه را در زندان وکیلآباد مشهد حاکم کردهاند که نیازمند توجه فوری سازمانهای بینالمللی حقوق بشر است.
