گزارش‌های موثق از افزایش نگران‌کننده آمار جان‌باختگان در نتیجه استفاده بی‌رویه از سلاح گرم و خشونت علیه شهروندان خبر می‌دهند. خانواده‌هایی که به دنبال حقیقت یا احقاق حق هستند، با تهدید و فشار برای سکوت مواجه می‌شوند. هزاران نفر در ایران، در بازداشتگاه‌های موقت و مراکز نامعلوم، دوران حبس را تحمل می‌کنند. شکنجه‌های سیستماتیک، اخذ اعترافات اجباری و برگزاری دادگاه‌های نمایشی، عمق فاجعه انسانی در این کشور را بیش از پیش نمایان می‌سازد.

وضعیت زنان، که همواره یکی از حساس‌ترین ابعاد حقوق بشر در ایران بوده، اکنون با چالش‌های جدیدی روبرو است. مشارکت در تجمعات اعتراضی، یا حتی رعایت نکردن مقررات پوشش، می‌تواند منجر به بازداشت و مجازات آنان شود. کارشناسان معتقدند که عدم واکنش قاطع جامعه جهانی در برابر این سطح از نقض حقوق بشر، عملاً چراغ سبزی برای ادامه سرکوب تلقی می‌شود. اعمال فشارهای دیپلماتیک هدفمند و مطالبات جدی برای آزادی فوری زندانیان سیاسی، تنها راهکار عملی برای پایان دادن به این روند نگران‌کننده است.