تحولات پاییز و زمستان ۱۴۰۴، شکاف عمیقی میان مردم و حاکمیت را برملا ساخت. عبور نرخ ارز از مرز چهارده هزار تومان، بیش از هزار و چهارصد دلار، جرقه نهایی بود که صبر عمومی را لبریز کرد. این وضعیت، اعتصاب بازاریان را کلید زد و متعاقب آن، موجی از تجمعات و اعتراضات شهری، از تبریز و مشهد تا نقاط دورافتاده، سی و یک استان را درنوردید.
در این میان، دانشجویان دهها دانشگاه نیز با برگزاری تجمعاتی اعتراضی، صداهای خود را در کنار مردم به گوش مسئولان رساندند و به این حرکت سراسری، بعدی سیاسیتر بخشیدند. حضور چشمگیر زنان و جوانان در صف اول تظاهرات و سر دادن شعارهایی علیه رهبر جمهوری اسلامی، نشان از ریشهدار بودن نارضایتی و مطالبه تغییرات بنیادین داشت.
از نگاه تحریریه، این اعتراضات نه تنها نتیجه مستقیم فشارهای اقتصادی، بلکه بازتابی از ناکارآمدی ساختاری و سیاستهای محدودکننده در دهههای اخیر بود. سرکوب شدید نیروهای امنیتی، شلیک مستقیم به معترضان و بازداشتهای گسترده، هرچند تجمعات خیابانی را موقتاً فرو نشاند، اما آتش زیر خاکستر نارضایتیها را شعلهورتر ساخت و بستری برای تحولات آتی فراهم کرد.
