تحلیلگران این اقدام را بیش از آنکه ریشه در مسائل حقوقی صرف داشته باشد، ابزاری برای اعمال اقتدار و کنترل سیاسی و اجتماعی تلقی میکنند. این شیوه برخورد، که سابقه مشابهی را در مورد دیگر منتقدان شاهد بودهایم، الگویی از سازوکار سازمانیافته را نمایان میسازد. مصادره اموال، به عنوان یکی از سنگینترین مجازاتها، حکایت از عزم جدی دستگاه حاکم برای خفه کردن صداهای مخالف و ایجاد جوی رعبآور در میان فعالان اجتماعی و فرهنگی دارد. جامعه هنری و ورزشی ایران سالهاست که زیر بار محدودیتها و فشارهای گوناگون کمر خم کرده و این موج اخیر، گامی دیگر در جهت تنگتر کردن حلقه آزادیهای فردی و اجتماعی است. رویه کنونی، پرسشی اساسی را در اذهان ایجاد میکند: آیا این سیاست، مسیری به سوی بهبود اوضاع است یا بستری برای افزایش شکاف و تفرقه در جامعه؟
ضربات مهلک دستگاه قضایی بر داراییهای ستارگان؛ آزمون، فغانی و یگانه زیر تیغ مصادره
بینالملل
مطالب مرتبط
