با بالا گرفتن گمانه‌زنی‌ها پیرامون سناریوهای نظامی احتمالی در ایران، تحلیلگران نظامی عمده تمرکز خود را بر نقش نیروهای عملیات ویژه و یگان‌های واکنش سریع نهاده‌اند. این نیروها، به دلیل برخورداری از توانمندی‌های منحصربه‌فرد برای عملیات در جغرافیای پیچیده و شرایط بحرانی، به عنوان گزینه‌ای کلیدی برای ارتش آمریکا در نظر گرفته می‌شوند. پیش‌بینی می‌شود در هرگونه اقدام نظامی، بهره‌گیری از قابلیت‌های این واحدها برای نفوذ، کسب اطلاعات و انهدام اهداف حساس، در اولویت قرار گیرد. کارشناسان تاکید دارند که عملیات در سرزمینی ناآشنا و بالقوه خصمانه، نیازمند پرسنل آموزش‌دیده، تجهیزات پیشرفته و انعطاف‌پذیری عملیاتی بالاست؛ ویژگی‌هایی که نیروهای ویژه به وفور دارا هستند. این یگان‌ها قادرند با حداقل ردپا و حداکثر تأثیرگذاری، مأموریت‌های پیچیده‌ای چون عملیات در شب، عبور از خطوط دفاعی دشمن، جمع‌آوری اطلاعات عمیق و اجرای حملات دقیق علیه مراکز فرماندهی را به سرانجام برسانند. از منظر تحلیلی، این تمرکز بر نیروهای زبده، نه تنها یک انتخاب تاکتیکی، بلکه نشان‌دهنده تغییر احتمالی در رویکرد استراتژیک واشنگتن در منطقه است؛ رویکردی که به دنبال کاهش هزینه‌های انسانی و لجستیکی درگیری‌های احتمالی است. وسعت و تنوع جغرافیایی ایران، استفاده انحصاری از نیروهای متعارف را پرریسک جلوه می‌دهد، در حالی که نیروهای ویژه با توانایی ایجاد تأثیرگذاری بالا در عملیات‌های کوچک، می‌توانند نقشی محوری در برتری تاکتیکی ایفا کنند. در نتیجه، انتظار می‌رود شاهد تقویت بودجه و برنامه‌های آموزشی این یگان‌ها از سوی آمریکا باشیم تا آمادگی آن‌ها برای مواجهه با چالش‌های پیش‌بینی‌شده تضمین شود. این نیروها نه تنها بخشی از عملیات زمینی احتمالی خواهند بود، بلکه در بسیاری از سناریوها، پیشگام و تعیین‌کننده نتیجه نهایی عملیات به شمار می‌روند.