همزمان با تشدید پیامدهای جنگ در مناطق مختلف کشور، وضعیت زندان اهر با بحرانی جدی روبرو شده است. پس از بمباران زندان سراب در مراحل ابتدایی درگیری‌ها، تمامی زندانیان و کادر اداری این مرکز به زندان اهر منتقل شدند. این جابجایی ناگهانی، منجر به تراکم بیش از حد جمعیت در بندهای زندان اهر شده و امکانات موجود را به شدت تحت فشار قرار داده است. منابع محلی خبر از افزایش شدید ازدحام و کف‌خوابی در میان زندانیان می‌دهند؛ وضعیتی که به دلیل کمبود فضای کافی برای نگهداری این تعداد فزاینده از افراد، به امری روزمره بدل گشته است. علاوه بر مشکل اسکان، کمبود شدید مواد غذایی و اقلام ضروری نیز نگرانی‌ها را در خصوص سلامت و امنیت زندانیان افزایش داده است. فروشگاه زندان قادر به تأمین نیازها نیست و شماری از زندانیان با خطر گرسنگی مواجه شده‌اند. در این میان، اجرای مصوبه ۲۱۱ شورای عالی قضایی که برای شرایط اضطراری چون جنگ، تدابیری همچون مرخصی یا آزادی موقت زندانیان را پیش‌بینی کرده، همچنان مغفول مانده است. وضعیت فعلی در زندان اهر، نقض آشکار اصول بنیادین حقوق بشر و استانداردهای بین‌المللی نگهداری زندانیان تلقی می‌شود.