ران پروسور، سفیر رژیم صهیونیستی در برلین، نسبت به برداشت اشتباه برخی مقامات اروپایی درباره عدم تاثیرگذاری مستقیم تهدیدات ناشی از برنامه‌های نظامی جمهوری اسلامی ایران بر قاره سبز هشدار داد. وی با اشاره به تحولات اخیر، تأکید کرد که هرگونه تصور مبنی بر دور بودن ایران از محدوده تهدیدات خود، خطایی راهبردی و محاسباتی است. سفیر اسرائیل ضمن برشمردن ابعاد گوناگون این چالش، از جمله حمایت‌های تسلیحاتی تهران از مسکو در جنگ اوکراین با ارسال گسترده انواع پهپادهای رزمی و همچنین پیشرفت‌های قابل توجه در حوزه موشک‌های بالستیک، این اقدامات را مستقیماً متوجه امنیت و منافع کل اروپا دانست. این دیپلمات ارشد با تحلیل این رویکرد، بیان داشت که فعالیت‌های ایران محدود به منطقه جغرافیایی مشخصی نیست؛ بلکه با انتقال فناوری و تسلیحات به متحدان خود، گستره نفوذ و تاثیرگذاری خود را به شکلی چشمگیر افزایش داده است. این استراتژی، از دیدگاه وی، نه تنها نظم منطقه‌ای را مختل می‌سازد، بلکه چالش‌های جدی برای منافع امنیتی قدرت‌های غربی، به ویژه کشورهای اتحادیه اروپا، ایجاد می‌کند. با توجه به تداوم منازعه در شرق اروپا و افزایش تنش‌های بین‌المللی، اظهارات سفیر اسرائیل بر ضرورت هوشیاری و ارزیابی دقیق‌تر نیات و توانمندی‌های جمهوری اسلامی ایران تأکید می‌ورزد. او قابلیت‌های تهاجمی و دفاعی موشکی ایران را نیز یادآور شد که امکان هدف‌گیری اهداف در فواصل دور را فراهم می‌آورد. این موضوع، همراه با تهدید پهپادی، تصویری نگران‌کننده از گستردگی نفوذ منطقه‌ای و بین‌المللی تهران ترسیم می‌کند. پیام روشن پروسور به اروپایی‌ها این است که گمان بر دوری از دام این تهدیدات، نوعی خودفریبی است و پیامدهای آن می‌تواند بسیار فراتر از تصور اولیه باشد. این اظهارات در برهه‌ای حساس مطرح می‌شود که روابط بین‌الملل با ایران به دلایل متعدد، از جمله پرونده هسته‌ای و فعالیت‌های منطقه‌ای، شاهد تنش‌های فزاینده‌ای است. در تحلیل این موضع‌گیری، می‌توان نتیجه گرفت که تل‌آویو از نقش فعال خود در آگاه‌سازی شرکای غربی خویش درباره ابعاد مختلف تهدیدات جمهوری اسلامی ایران غافل نیست؛ این رویکرد بخشی از استراتژی بلندمدت اسرائیل برای ایجاد اجماع جهانی علیه فعالیت‌های ایران است. درک واقع‌بینانه از توانایی‌ها و اهداف تهران، از جمله در حوزه پهپادی و موشکی، برای اتخاذ سیاست‌های پیشگیرانه و مؤثر امری حیاتی تلقی می‌شود و هرگونه غفلت در این زمینه می‌تواند منافع امنیتی بسیاری از کشورها را به خطر اندازد.