این انتقال، که گفته میشود با وعده "امور مرخصی" به زندانیان صورت گرفته، در واقع آنها را به سمت محیطی پرخطرتر هدایت کرده است. منابع آگاه از خوابیدن زندانیان در راهروهای شلوغ، نبود امکانات اولیه بهداشتی و همچنین مسمومیت غذایی ناشی از توزیع غذای نامناسب در زندان تهران بزرگ خبر میدهند؛ وضعیت ناگوار که بر نگرانیها درباره سلامتی و امنیت جان زندانیان در اوج بحران جنگی افزوده است.
پیگیریها از سوی خانوادههای این زندانیان نشاندهنده نگرانی عمیق و سردرگمی آنان است؛ جمعی حدود پانصد نفر در مقابل زندان تهران بزرگ حاضر شدهاند اما اطلاعات شفافی دریافت نکردهاند. فعالان حقوق بشر با یادآوری «مصوبه ۲۱۱» شورای عالی قضایی، بر ضرورت اتخاذ تدابیر قانونی برای حفظ جان زندانیان در شرایط اضطراری جنگی تأکید دارند؛ مصوبهای که قوه قضائیه را مکلف به اقداماتی چون آزادی موقت یا وثیقهگذاری برای زندانیان بیخطر میکند.
نگاهی به وضعیت زندان تهران بزرگ، که با ازدحام بیش از ظرفیت، فقر غذایی و مشکلات بهداشتی شناخته میشود، این انتقال را به رویدادی نگرانکننده تبدیل کرده است. این جابجایی در اوج جنگ، در حالی که امکان آزادی موقت زندانیان با رعایت موازین قانونی وجود دارد، به گفته نهادهای بینالمللی میتواند زمینهساز نقض فاحش حقوق بشر و حتی نوعی جنایت علیه بشریت تلقی گردد.
از این رو، فعالان حقوق بشر و سازمانهایی چون عفو بینالملل، مقامات قضایی و امنیتی را به اقدام فوری برای حفاظت از جان زندانیان، آزادی خودسرانه بازداشتشدگان و ارائه تسهیلات بشردوستانه به افراد آسیبپذیر فراخواندهاند. این وضعیت، سرنوشت هزاران زندانی دیگر را در هالهای از ابهام فرو برده و ضرورت توجه جدی به حقوق بنیادین آنها را بیش از پیش نمایان میسازد.
