از دیدگاه کارشناسان، وضعیت فعلی، ریشه در سالها ناکارآمدی اقتصادی و محدودیتهای فزاینده در حوزههای اجتماعی دارد. در حالی که هزینههای زندگی به طور سرسامآوری افزایش یافته و قدرت خرید مردم کاهش یافته است، دسترسی به اطلاعات و ارتباطات نیز به دلیل محدودیتهای اینترنتی با موانع جدی روبرو شده است. این دو عامل، در کنار نگرانیهای امنیتی، تصویری تیره از آینده را پیش روی شهروندان قرار داده و مهاجرت را به عنوان تنها گزینه گریز برای بسیاری مطرح ساخته است.
به طور حتم، مهاجرت نخبگان و متخصصان، ضربهای سنگین به توانمندیهای توسعهای کشور وارد خواهد کرد. این امر، نه تنها فرصتهای رشد و پیشرفت را محدود میسازد، بلکه بار سنگینتری بر دوش نسلهای آینده قرار خواهد داد. لذا، امید است سیاستگذاران با درک عمق این بحران و گوش سپردن به مطالبات مشروع شهروندان، با بازنگری در رویکردهای خود، فضایی از امید، اعتماد و ثبات را در جامعه بازسازی کنند. اقداماتی چون رفع محدودیتها، توجه به وضعیت اقتصادی و ایجاد فضایی امن برای ابراز عقاید، گامهای اولیه و حیاتی در جهت توقف این روند و حفظ سرمایههای انسانی کشور محسوب میشوند.
