فعالان حقوق بشر با استناد به جزئیات منتشر شده از سوی خانوادههای زندانیان، بر ضرورت توجه فوری به این بحران تأکید دارند. کمبود دسترسی به دارو، حتی برای بیماریهای رایج مانند سرماخوردگی، و محدودیت در ارائه خدمات پزشکی، عملاً بسیاری از زندانیان را از حقوق اولیه خود در زمینه سلامت محروم ساخته است. این شرایط، با توجه به تراکم بالای جمعیت در برخی بندها، بهداشت عمومی را به طور جدی به مخاطره انداخته و احتمال شیوع بیماری را افزایش داده است.
تحلیل تحریریه: تشدید محدودیتها در زندان اوین، در حالی که هیچ توجیه امنیتی مبرمی برای آن قابل مشاهده نیست، این گمانه را تقویت میکند که شاید هدف، اعمال فشار بیشتر بر زندانیان و خانوادههایشان باشد. در چنین شرایطی، سکوت مجامع بینالمللی و نهادهای حقوق بشری، در سکوت گذشتن از نقض آشکار اصول بنیادین انسانی و حقوق زندانیان تلقی خواهد شد.
در سایه این بحران، مطالبه فعالان حقوق بشر برای اجرای مصوبه ۲۱۱ – که امکان آزادی یا مرخصی برخی زندانیان را فراهم میآورد – بیش از هر زمان دیگری اهمیت یافته است. اجرای این مصوبه میتواند گامی مؤثر در جهت کاهش تراکم جمعیت زندانها و بهبود شرایط زندانیان، بهویژه آنان که به دلایل غیرخشونتآمیز بازداشت شدهاند، باشد.
