این بحران انسانی زمانی عمیقتر میشود که قطع مکرر برق و از دسترس خارج شدن کامل سیستم گازرسانی، تحمل شرایط را برای زندانیان دشوارتر کرده است. در مقایسهای با گذشته، این زندانیان تأکید دارند که شرایط کنونی حتی از دوره انتقال خود از زندان اوین به تهران بزرگ نیز سختتر و طاقتفرساتر است. نگرانی فزایندهای نسبت به قطع کامل ارتباط با دنیای خارج نیز وجود دارد، زیرا اعتبار تلفنهای زندان در حال اتمام است و دستگاههای ارتباطی نیز از کار افتادهاند.
از سوی دیگر، خبرهای نگرانکنندهای مبنی بر جوشکاری درهای خروجی زندان منتشر شده است. این اقدام، در صورت بروز هرگونه حادثه یا حمله احتمالی، هرگونه امکان گریز و نجات را از زندانیان سلب کرده و نگرانیها از پیامدهای احتمالی ناگوار را تشدید میکند. این وضعیت، نقض آشکار حقوق بنیادین زندانیان و عدم رعایت استانداردهای اولیه انسانی در نگهداری آنان را به تصویر میکشد.
