روایت‌های جمع‌آوری‌شده از شاهدان عینی و مدارک میدانی، حکایت از به‌کارگیری نیروی مرگبار و نامتناسب توسط نیروهای امنیتی دارد؛ شلیک به سر و سینه‌ی معترضان، و هدف قرار دادن جمعیت از نقاط مرتفع، نمونه‌هایی از این برخوردهاست. در حالی که مقامات رسمی آمار ۳۱۱۷ کشته را اعلام کرده‌اند، منابع مستقل و خانواده‌ها بر تخمینی محافظه‌کارانه از دست‌کم ۷۰۱۵ قربانی، از جمله بیش از ۶۵۰۰ معترض و ۲۲۶ کودک، صحه می‌گذارند. علاوه بر این، گزارش به بازداشت‌های گسترده ده‌ها هزار نفر، شامل اقشار مختلف جامعه، و ناپدیدشدگی بسیاری از آنان اشاره دارد. قطع سراسری اینترنت که حدود سه هفته به طول انجامید، نیز به عنوان عاملی کلیدی در سانسور و جلوگیری از ثبت و انتشار وقایع تلقی می‌شود.

نگرانی‌ها تنها به سرکوب و بازداشت محدود نمی‌شود؛ آمار اعدام‌ها در سال ۲۰۲۵ با جهشی بی‌سابقه به بیش از ۱۶۳۹ نفر رسید، رقمی که ۷ درصد آن تنها از سوی منابع رسمی اعلام شده است. این گزارش همچنین هشدار می‌دهد که دست‌کم ۳۰ نفر، از جمله دو نوجوان ۱۷ ساله، با خطر صدور یا اجرای حکم اعدام به دلیل اتهامات مرتبط با اعتراضات مواجه هستند؛ روندی که مجازات اعدام را به ابزاری برای ایجاد وحشت در جامعه تبدیل کرده است. مای ساتو از جامعه جهانی خواسته است تا مستندسازی، پاسخگویی و حفاظت از جان و کرامت مردم ایران را در اولویت اقدامات خود قرار دهد.