تحلیل این دادهها حاکی از آن است که در میان گزینههای احتمالی، رویکرد قاطعتری در قبال نظام حاکم مد نظر قرار گرفته است؛ چرا که بسیاری معتقدند ثبات و امنیت پایدار منطقهای و جهانی، مستلزم دگرگونی اساسی در ایران است. این نگرش، میتواند بر سیاستگذاران واشنگتن تأثیر گذاشته و آنها را به سمت اتخاذ رویکردهایی سوق دهد که فراتر از صرف مذاکرات هستهای یا دیپلماسی سنتی است.
در این میان، حمایت از دموکراسیخواهان و جامعه مدنی ایران، در کنار راهبردهای فشاری هدفمند، به عنوان یک استراتژی مکمل مورد توجه قرار گرفته است. به نظر میرسد افکار عمومی آمریکا، گذار صلحآمیز یا برکناری رژیم کنونی را پیششرطی برای دستیابی به صلح و امنیت بلندمدت تلقی میکنند. این خواسته مردمی، زنگ خطری برای نظام حاکم ایران و نشانهای از فشارهای فزاینده بر سیاست خارجی آمریکا محسوب میشود.
