در شهر گناباد، داغدیدگی مادری به صحنه بروز استقامتی جان‌سخت تبدیل شده است. گزارش‌های منتشر شده از سوی بنیاد برومند، حکایت از تلاش نهادهای امنیتی برای بازداشت بتول گرامی، مادر سجاد صمدی یکی از جان‌باختگان اعتراضات اخیر، در روز پنج‌شنبه آخر سال دارند. این رویداد در حالی رخ داده که این مادر، با دردی مضاعف ناشی از فقدان فرزند، با جراحتی در ناحیه کتف مواجه بوده است. به نظر می‌رسد این جراحت در جریان همان تلاش برای بازداشت به وی وارد آمده است. او پس از ترخیص از بیمارستان، برخلاف انتظار برای انتقال به مکانی امن، به زندان گناباد منتقل شده است. این اقدام، با توجه به وضعیت جسمانی و شرایط روحی مادر، پرسش‌های جدی درباره وجاهت قانونی و انسانی چنین برخوردهایی را مطرح می‌کند. از منظر تحریریه، این واقعه نمونه‌ای تلخ از مواجهه با خانواده‌های عزادار است که به جای دریافت همدردی و حمایت، با فشارهای غیرضروری و نامتعارف روبرو می‌شوند. به نظر می‌رسد هدف از این اقدامات، نه برقراری نظم، بلکه خاموش کردن صداهای اعتراض و سوگ است. رویکرد حاکمیت در قبال خانواده‌های قربانیان، نیازمند بازنگری اساسی است؛ چرا که این‌گونه برخوردها، به جای التیام زخم‌ها، بر رنج مضاعف جامعه افزوده و سرمایه اجتماعی را نیز خدشه‌دار می‌سازد.