این اعتصابها در حالی صورت میگیرد که شاهد اعدامهایی چون مهدی قاسمی، سعید داوودی و صالح محمدی به دلیل شرکت در اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ و همچنین اعدام کوروش کیوانی به اتهام جاسوسی در کرج بودهایم. این وقایع تلخ، ابعاد فاجعهبار مجازات اعدام را بیش از پیش آشکار میسازد.
تحلیل تحریریه: این اعتصاب غذای جمعی، فراتر از اعتراضی صرف به احکام اعدام، بیانگر سرخوردگی عمیق زندانیان از نظامی قضایی است که ظاهراً کمترین توجهی به حقوق اولیه انسانی مبذول نمیدارد. در شرایط فقدان اطلاعات و ارتباط با دنیای خارج، اعتصاب غذا به نماد مقاومت در برابر سکوت و بیخبری تبدیل شده است. این کمپین، با محکوم کردن اعدامهای خودسرانه و ایجاد وحشت، از سازمان ملل و سازمانهای حقوق بشری خواسته است تا با اعمال فشار بر حکومت ایران، بر رعایت حقوق اولیه زندانیان، بهویژه بازداشتشدگان اخیر که زیر شکنجه در معرض خطر اعدام قرار دارند، تأکید کنند و خواستار آزادی فوری زندانیان سیاسی شدهاند. این مطالبات، پژواک امیدهایی برای تحقق عدالت در جامعه است.
