تهران در روزهای اخیر شاهد حرکتی آشکار از سوی مدیران شهری بوده است؛ اقدامی که با هدف حذف نام و نشان علی دایی، اسطوره فوتبال ایران، از یکی از معابر پایتخت صورت گرفته. این حرکت که از سوی سخنگوی شورای شهر تهران تأیید شده، بیش از آنکه تلاشی برای تغییر یک نام باشد، نشان‌دهنده تلاش برای سرکوب یک نماد ملی و پاک کردن هویت بخشی از جامعه است. مسئولان، گویا در مواجهه با محبوبیت گسترده و نفوذ کلام دایی، تنها راه را در حذف فیزیکی و پاک کردن حافظه تاریخی یافته‌اند؛ راهبردی که پیش از این نیز بارها علیه چهره‌های فرهنگی و ورزشی به کار گرفته شده اما هرگز موفق به از بین بردن جایگاه واقعی آن‌ها در دل مردم نشده است. تحلیلگران بر این باورند که این رویکرد، نه تنها گواه استیصال حاکمیت در برابر اراده عمومی است، بلکه نشان‌دهنده انقباض فکری و عدم تحمل صداهای مستقل در فضای کنونی کشور است. به جای بهره‌گیری از ظرفیت شخصیت‌های مردمی و ایجاد همبستگی ملی، شاهد اصرار بر حذف و انفعال هستیم. این ایده که با پاک کردن یک نام، می‌توان اقتدار یک فرد را از بین برد، تلاشی واهی است؛ زیرا میراث علی دایی، فراتر از یک تابلو، در ذهن و قلب میلیون‌ها ایرانی حک شده و هیچ اراده‌ای قادر به محو آن نیست. در نهایت، این اقدامات نه تنها به اهداف خود نائل نمی‌آید، بلکه تنها شکاف میان حاکمیت و مردم را عمیق‌تر کرده و اعتبار کسانی را که دستور این حذف‌ها را صادر می‌کنند، زیر سوال می‌برد.