این زندانی سیاسی وضعیت فعلی را حتی وخیمتر از دوران انتقال زندانیان از اوین توصیف کرده و از کمبود جدی غذا، آب آشامیدنی و امکانات بهداشتی گلایه میکند. قطع گاز و عدم دسترسی به فروشگاه زندان، بر مشقتهای روزانه زندانیان افزوده و ارتباط آنها با دنیای خارج نیز در آستانه قطع کامل قرار گرفته است. نگرانی عمیق زندانیان از عدم امکان خروج در صورت وقوع حوادث احتمالی، در حالی که درهای زندان در حال جوشکاری است، تصویر تلخی از ناامنی و بیتوجهی به جان انسانها را ترسیم میکند. این شرایط، نقض آشکار حقوق اولیه انسانی و نیازمند توجه فوری نهادهای حقوق بشری و جامعه بینالمللی است.
فریادهای خاموش از زندان تهران بزرگ: بحران انسانی در سایه حملات و انزوا

