در بحبوحه تشدید تنش‌ها و همزمان با پیگیری مسیرهای دیپلماتیک با جمهوری اسلامی، رئیس‌جمهوری ایالات متحده با اشاره‌ای تلویحی به جزیره راهبردی خارک، بحث احتمال اتخاذ رویکردهای نظامی علیه منابع نفتی ایران را مطرح کرده است. این اظهارات که در گفت‌وگویی با فایننشال‌تایمز صورت گرفت، نشان‌دهنده تمایل واشینگتن به "به چنگ آوردن کنترل نفت ایران" از طریق تصرف این پایانه کلیدی صادراتی است. تحلیلگران، این موضع‌گیری دوگانه آمریکا را ابزاری برای اعمال فشار در مذاکرات احتمالی آینده قلمداد می‌کنند. تصرف جزیره خارک، به عنوان قلب تپنده صادرات نفت ایران، می‌تواند اهرم فشار دیپلماتیک آمریکا را در صحنه بین‌المللی تقویت کند. در همین حال، تأکید مقامات واشینگتن بر "گزینه‌های متعدد" در کنار مذاکرات، حاکی از رویکردی چندوجهی است که در آن، تهدیدات نظامی نیز به عنوان عاملی تعیین‌کننده در معادلات منطقه‌ای و جهانی لحاظ می‌گردد. این رویکرد، از منظر کارشناسان مسائل ژئوپلیتیک، پیامدهای پیش‌بینی‌ناپذیری برای ثبات منطقه به همراه خواهد داشت و در صورت عملیاتی شدن، می‌تواند منجر به واکنش قاطع ایران و تشدید تنش‌ها یا حتی درگیری‌های نظامی گسترده‌تر شود. فراتر از پیامدهای منطقه‌ای، ادعای "مالکیت بر نفت ایران" نقض آشکار حاکمیت ملی است که با محکومیت‌های بین‌المللی گسترده و شوک‌های اقتصادی در بازار جهانی انرژی همراه خواهد بود. بنابراین، ارزیابی دقیق میزان جدی بودن این تهدیدات در برابر ماهیت نمایشی آن‌ها برای تاثیرگذاری بر افکار عمومی و فضای مذاکرات، امری حیاتی به شمار می‌رود.