این ازدحام شدید، زمینه را برای شیوع انواع بیماریها و مشکلات بهداشتی فراهم کرده است. بحران کمبود آب، دسترسی به آب آشامیدنی سالم و حتی آب برای مصارف بهداشتی را به شدت محدود ساخته و رعایت حداقل اصول بهداشت فردی را غیرممکن کرده است. با تنها شش سرویس بهداشتی برای صدها نفر، وضعیت بهداشتی عملاً در قهقرا قرار دارد. کیفیت پایین آب مصرفی و آلودگی به حشرات موذی مانند ساس، معضلات را تشدید نموده و سلامت زندانیان را به طور جدی تهدید میکند.
حتی بخش بهداری زندان نیز با کمبود داروهای باکیفیت و تاریخدار مواجه است و انتقال بیماران نیز چارهساز مشکلات اساسی نیست. حمامهای اندک و فقدان آب گرم، شرایط زیستی را برای زندانیان به جهنمی واقعی مبدل کرده است. از منظر تحریریه، این وضعیت ناشی از یک بحران سیستمی در مدیریت زندانها و تأمین زیرساختهای اصلاح و تربیت است؛ نارسایی که با بلاتکلیفی قضایی بسیاری از زندانیان، پرسشهای جدی درباره رعایت حقوق بنیادین متهمان در نظام قضایی مطرح میکند. این فاجعه انسانی، مطالبهگر ان حقوق بشر را به اقدام و شفافیت بیشتر فرا میخواند.
