حملات نظامی ایران به مواضع احزاب اپوزیسیون در خاک عراق، بخشی از راهبرد تثبیت شده تهران برای خاموش کردن صداهای مخالف است؛ راهبردی که با پیامدهای مرگبار و نقض موازین بین‌المللی همراه است. سکوت جامعه جهانی در برابر این تجاوزات، عملاً چراغ سبزی برای تکرار چنین فجایعی خواهد بود. از دست دادن جان غزال مولایی، نه تنها یک تراژدی انسانی، بلکه نمادی از مبارزه بی‌وقفه‌ای است که در سایه خشونت و ناامنی ادامه دارد. این اتفاق، بر ضرورت پاسخگویی قاطع جامعه جهانی در قبال حفظ تمامیت ارضی و امنیت همسایگان ایران تأکید می‌کند و هشدار می‌دهد که آتش مبارزه برای آزادی، با سرکوب خاموش‌نشدنی است.