اطلاعات منتشر شده نشان میدهد که با افزایش تنشهای منطقهای، رفت و آمدها در بند ۷ به شدت محدود شده و سالنها برای ساعات طولانی مسدود میمانند. این امر، علاوه بر محدود کردن فعالیت فیزیکی، حس انزوا و فشار روانی را در زندانیان تشدید کرده است. دسترسی به فضاهای عمومی و امکانات بند نیز مختل شده و انسجام اجتماعی زندانیان را هدف قرار داده است.
یکی از دلنگرانیهای جدی، وضعیت اسفناک تغذیه در این بند است. گزارشها حاکی از توزیع تنها یک وعده غذایی اندک در شبانهروز و کمبود شدید مواد غذایی ضروری مانند لبنیات و گوشت در فروشگاه بند است که عملاً زندانیان را با گرسنگی مواجه کرده است.
در کنار این مشکلات، هجوم ساس در سراسر سالنهای بند ۷ به کابوسی تمامعیار بدل شده و مشکلات بهداشتی و بوی نامطبوع فاضلاب، شرایط زیستی را ناگوارتر کرده است. مسئولان زندان تاکنون هیچ واکنش شفاف و اقدام اصلاحی مؤثری در جهت رفع این معضلات نشان ندادهاند.
از منظر تحلیلی، تشدید محدودیتها و افت شاخصههای اساسی زیست انسانی در زندان اوین، خصوصاً در شرایط کنونی، پیامدهای جبرانناپذیری برای سلامت جسمی و روانی زندانیان به دنبال خواهد داشت. مسئولان قضایی و امنیتی باید فوراً نسبت به بهبود شرایط و تامین حداقل امکانات اقدام نمایند، چرا که بیتوجهی به این مسائل، نقض آشکار حقوق اولیه انسانی و بسترساز ناآرامیهای بیشتر است.
