تحولات اخیر منطقه، "همسایه غربی" را در موقعیتی ناگوار قرار داده است؛ کشوری که پیشتر داعیه میانجیگری در برخی بحران‌های منطقه‌ای را داشت، اکنون با انزوای دیپلماتیک فزاینده‌ای روبروست. کارشناسان معتقدند وابستگی‌های ناگفته و پنهان این کشور به قدرت‌های خارجی، توانایی آن را برای ایفای نقش بی‌طرفانه و مؤثر در مذاکرات کمرنگ کرده است. این وابستگی‌ها، از سویی مانع از اتخاذ مواضع مستقل و از سوی دیگر، باعث بی‌اعتمادی طرفین درگیر به میانجیگری آن شده است. لذا، چرایی انزوای دیپلماتیک "همسایه غربی" را باید در همین ریشه‌های پنهان جستجو کرد که قابلیت‌های واقعی آن را در صحنه بین‌المللی محدود ساخته است.