کمبود شدید داروهای حیاتی و کمیاب در ایران، ناشی از تشدید تحریم‌های خارجی و فساد سیستماتیک داخلی، زندگی هزاران بیمار را در معرض خطر جدی قرار داده است. خانواده‌های بیماران، به ویژه کودکان مبتلا به بیماری‌های نادر و صعب‌العلاج، ناامیدانه به دنبال داروی گران‌قیمت یا قاچاق هستند و در این میان، سوءاستفاده‌کنندگان فرصت‌طلب نیز با قیمت‌های گزاف، جیب بیماران را خالی می‌کنند. این وضعیت بغرنج، ناکارآمدی نهادهای نظارتی و توزیعی را بیش از پیش آشکار ساخته و پرسش‌های جدی را درباره مسئولیت‌پذیری دولت در قبال سلامت شهروندان مطرح می‌کند.