از منظر این چهره اروپایی، تمرکز بر معادلات قدرت صرف، چشمانداز امیدوارکنندهای را برای بهبود وضعیت معیشتی و ارتقاء حقوق بنیادین مردم ایران ترسیم نمیکند. او با تاکید بر ضرورت رفع محدودیتهای دسترسی به اینترنت، آزادی فوری زندانیان عقیدتی و توقف اجرای احکام اعدام، خواستار توجه جدی به این مطالبات اساسی شد. این سه محور، پایههای اصلی یک جامعه سالم و پیشرو را تشکیل میدهند که به نظر میرسد در اولویت مذاکرات دیپلماتیک فعلی قرار ندارند.
دیدگاه خانم نیومن، تلنگری جدی به جامعه جهانی و سیاستگذاران مسئول در ایران است تا نقش و جایگاه مردم در تصمیمگیریهای کلان را پررنگتر کنند. تحلیلگران بر این باورند که هرگونه توافق یا رایزنی بینالمللی که نتواند بازتابدهنده و پاسخگوی مشکلات اقتصادی و اجتماعی فراگیر در ایران باشد، از مشروعیت و اثربخشی لازم برخوردار نخواهد بود. این انتقاد صریح، ضرورت شنیده شدن صدای واقعی مردم ایران را در صدر اولویتها قرار میدهد. تا زمانی که بستر لازم برای مشارکت آزادانه شهروندان و بیان صریح دیدگاههایشان فراهم نشود، مذاکرات خارجی تنها ابزاری سطحی برای حل و فصل مسائل عمده خواهند بود.
