پنهانکاری در مورد محل دفن اعدامشدگان، سیاستی آشنا در دهههای گذشته، از جمله در سال ۱۳۶۷، بوده و با هدف ایجاد فشار روانی مداوم بر خانوادهها صورت میگیرد. این عمل، که نقض آشکار حقوق انسانی و خانوادگی محسوب میشود، مانع برگزاری مراسم سوگواری و تدفین درخور شده و پیامدهای روانی جبرانناپذیری به همراه دارد. تحلیلگران معتقدند هدف اصلی از این اقدامات، جلوگیری از شکلگیری جنبشهای دادخواهی و مستندسازی حقوقی جنایات است.
کمپین «#پیکرها_کجاست» با هدف شناسایی محل دفن جانباختگان و جمعآوری مستندات، گامی حیاتی در جهت روشن شدن حقیقت و ثبت این نقض حقوق بشر برداشته است. این اقدام، نه تنها به خانوادهها کمک میکند تا به آرامشی نسبی دست یابند، بلکه با مستندسازی دقیق، زمینه را برای پاسخگویی عاملان فراهم میآورد. تاریخ ایران گواه مقاومت ملت در برابر ظلم است و اسناد جمعآوری شده در این کمپین، در آینده به عنوان بخشی از این تاریخ ثبت خواهد شد.
