توقف طولانیمدت ارتباطات آنلاین، پیامدهای اقتصادی ویرانگری برای کسبوکارهای اینترنتی به همراه داشته است؛ بخش قابل توجهی از بازار و اشتغال در این حوزه با رکود شدید یا تعطیلی کامل مواجه شدهاند. در همین حال، دانشجویان و دانشآموزان با موانع چشمگیری در دسترسی به منابع آموزشی و حضور در کلاسهای آنلاین روبرو هستند. این انزوای دیجیتال، توانایی شهروندان برای ارتباط با جهان خارج، دسترسی به اخبار و حتی انجام سادهترین امور اداری و بانکی را نیز به شدت محدود کرده و این بیم را در دلها میاندازد که شکاف دیجیتالی در جامعه عمیقتر از پیش خواهد شد.
از منظر تحلیلی، این قطعی سراسری اینترنت نه تنها دسترسی آزادانه به اطلاعات را محدود ساخته، بلکه به شدت به اعتماد عمومی نسبت به نهادهای مسئول لطمه زده است. عدم اطلاعرسانی شفاف درباره چرایی و زمان رفع محدودیتها، فضایی برای شایعهپراکنی و اضطراب را دامن زده است؛ رویکردی که در دنیای امروز، دسترسی به ارتباطات را حقی مسلم برای شهروندان میشناسد، به هیچ عنوان قابل دفاع نیست و نیازمند بازنگری جدی در سیاستگذاریهای ارتباطی است. سکوت مقامات، بر ابهامات افزوده و کاربران را در انتظار بیپایانی فرو برده است. با توجه به تبعات گسترده اقتصادی، اجتماعی و روانی این وضعیت، انتظار میرود مسئولان امر با ارائه اطلاعاتی صریح و طرحی مشخص برای بازگشت به شرایط عادی، اقدام عاجلی صورت دهند تا از آسیبهای بیشتر به زیرساختهای ارتباطی و اعتماد عمومی جلوگیری شود.
