استارمر قاطعانه بیان داشت که هرگونه تلاش برای کشاندن بریتانیا به ورطه جنگ با مقاومت روبرو خواهد شد و مسیرهای تجاری حیاتی باید بدون مانع باقی بمانند. این پیام روشن به تهران ارسال میشود که لندن، در عین حفظ منافع و امنیت خود و متحدانش، اجازه نخواهد داد تحت فشارهای خارجی یا تحریکات، گامی در راهی بردارد که عواقب جبرانناپذیری به همراه دارد. این تحولات در حالی رخ میدهد که تنگه هرمز همچنان موضوعی حساس در عرصه بینالمللی است.
با این حال، تأکید استارمر بر دیپلماسی و مذاکره، راهی پایدار برای حل و فصل مسائل ارائه میدهد. در جهانی که پیامدهای ناگوار درگیریهای مسلحانه آشکار است، اولویت دادن به دیپلماسی و پرهیز از تشدید تنش، نه تنها یک ضرورت سیاسی، بلکه یک مسئولیت اخلاقی محسوب میشود. بریتانیا با این موضع، عملاً اعلام میکند که ترجیح میدهد "بازدارنده" باشد تا "مداخلهگر".
