در حال حاضر، جمهوری اسلامی ایران با چالش‌های متعددی در عرصه‌ی منطقه‌ای روبروست که به نظر می‌رسد دامنه اثرگذاری آن‌ها فراتر از مرزهای جغرافیایی رفته و درون ساختار اقتدارگرای نظام را نیز تحت تاثیر قرار داده است. تنش‌های فزاینده در منطقه، از جمله درگیری‌های نیابتی و رقابت‌های ژئوپلیتیکی، منابع اقتصادی و انسانی قابل توجهی را از ایران سلب کرده است. از سوی دیگر، این بحران‌ها موجب شده تا فشار بین‌المللی بر تهران افزایش یابد و فضای مانور سیاسی و اقتصادی این کشور محدودتر شود. این وضعیت، ضمن به چالش کشیدن ادعاهای اقتدار منطقه‌ای ایران، زمینه‌ساز نارضایتی‌های داخلی از ناکارآمدی در مدیریت بحران و هدر رفت منابع شده و می‌تواند به تضعیف پایه‌های اقتدارگرایی در بلندمدت منجر شود.