بر اساس اطلاعات واصله، این دو فعال، همراه با سه زندانی سیاسی دیگر، اندکی پیش از اجرای حکم به سلولهای انفرادی منتقل شده بودند؛ رویهای که همواره به عنوان نشانهای از نزدیک بودن اجرای مجازات مرگ تلقی شده و اضطراب خانوادهها و حامیان حقوق بشر را تشدید میکند. این انتقالها در حالی رخ داده که پیش از این نیز شاهد اعدام زندانیانی بودیم که دوره انفرادی را گذرانده بودند، که این خود نگرانیها را از تکرار این الگو تشدید میکند.
پدر بیگلری، به دلیل کسالت جسمانی، قادر به پیگیری موثر پرونده فرزندش نبود و مسئولیت این امر بر دوش عموی او و وکلای مدافع قرار گرفته بود. این خانواده برای هفتهها در بیخبری کامل از سرنوشت فرزندشان به سر میبردند، تا جایی که پدرش حتی به بهشت زهرا نیز مراجعه کرده بود.
از دیدگاه تحریریه، اجرای احکام اعدام در پروندههای سیاسی، خصوصاً آنهایی که با انتقادات جدی نهادهای حقوق بشری مواجهند، تصویری نگرانکننده از وضعیت حقوق شهروندی و عدالت قضایی در جامعه ارائه میدهد. رویه انتقال به سلول انفرادی پیش از اعدام، علاوه بر افزایش فشار روانی بر خانوادهها، فرصتهای قانونی را نیز به شدت محدود میکند. جامعه جهانی باید با قاطعیت بیشتری نسبت به این وقایع واکنش نشان داده و خواستار شفافیت در فرآیندهای قضایی و توقف فوری احکام اعدام، به ویژه در مورد فعالان سیاسی، شود.
