نیروهای امنیتی شبانه با یورش به واحد ۴، زندانیان سیاسی را با توسل به زور و اعمال خشونت از محل نگهداریشان خارج کرده و به سلولهای انفرادی یا مقاصد نامعلوم منتقل نمودند. این عملیات هولناک درست ساعاتی پیش از اجرای احکام اعدام صورت گرفت و به نظر میرسد به تاکتیکی تثبیتشده برای ارعاب و کنترل زندانیان پیش از اجرای احکام بدل شده است. منابع موثق تأیید میکنند که این شیوه برخورد، به ویژه اعمال خشونت هنگام انتقال به انفرادی، پیش از اجرای هر حکم اعدام تکرار میشود. پس از اجرای احکام این شش زندانی، بازگشت اجباری زندانیان واحد ۴ به بندهای اولیه صورت گرفت.
به نظر میرسد بحران حقوق بشر در زندان قزلحصار ابعاد هولناکتری یافته است. انتقال اجباری زندانیان سیاسی به سلولهای انفرادی در آستانه اعدامها، نه تنها نقض آشکار کرامت انسانی است، بلکه به عنوان یک اقدام روانی هدفمند برای فشار بر زندانیان و خانوادههایشان ارزیابی میشود. این رویه که متأسفانه به یک سنت شوم تبدیل شده، ضرورت توجه جامعه جهانی به وضعیت اسفبار زندانهای ایران را بیش از پیش آشکار میسازد. نگرانیها از وضعیت زندانیان بیمار و سالخورده، مانند علی معزی، اسدالله هادی و سعید ماسوری که بیش از دو دهه را بدون مرخصی در زندان گذرانده، عمق فاجعه را نمایان میکند.
محدودیتهای شدید ارتباطی حتی پس از بازگشت زندانیان به بند، نشاندهنده تلاش برای انزوای کامل آنها و جلوگیری از هرگونه اطلاعرسانی درباره شرایط دشوار زندان است. قطع بودن تماسهای تلفنی واحد ۴، خانوادهها را در بیخبری مطلق فرو برده و فضایی امنیتی و سرکوبگرانه را تشدید کرده است.
