افزون بر این، اقدامات ایران در مسیرهای مهم کشتیرانی بینالمللی، نظیر تنگه هرمز، ضمن تشدید تنشهای سیاسی، تهدیدی جدی برای امنیت انرژی و تجارت جهانی قلمداد میشود. این اقدامات، هرچند ممکن است در نگاه حاکمیت، ابزاری برای پیشبرد اهداف سیاست خارجی تلقی شود، اما پیامدهای اقتصادی ویرانگری برای کشور به همراه دارد و انزوای بیشتری را رقم میزند.
از منظر تحریریه، هشدارها در خصوص سرعت احتمالی فروپاشی اقتصاد ایران، نباید نادیده گرفته شود. این موضوع نشاندهنده شکنندگی عمیق ساختارهای اقتصادی کشور است که ریشه در وابستگی تاریخی به درآمدهای نفتی، فقدان تنوع اقتصادی، فساد گسترده و سیاستهای ناکارآمد طولانیمدت دارد. در شرایطی که فشارهای خارجی شدت میگیرد، عدم وجود انعطافپذیری داخلی، خطر یک بحران عمیقتر را تشدید میکند.
بنابراین، تابآوری اقتصادی ایران در برابر این فشارهای همهجانبه، نیازمند بازنگری اساسی در سیاستها و اتخاذ رویکردهای نوآورانه است. ادامه وضع موجود، تنها به وخامت معیشت شهروندان و عقبماندگی بیشتر کشور خواهد انجامید.
