در این میان، فردی به نام قاسم صحرایی به عنوان یکی از عاملان اصلی شکنجه و بدرفتاری با زندانیان، در کانون توجه قرار گرفته است. روایتهای شاهدان عینی از عملیات سازمانیافتهای در بامداد شنبه ۴ مرداد ۱۴۰۴ خبر میدهد که با دستور مستقیم مقامات ارشد زندان، به واحد ۴ قزلحصار صورت گرفت. بیش از صد نیروی امنیتی در این حمله حضور داشتند و زندانیان سیاسی مورد ضرب و شتم قرار گرفتند.
قاسم صحرایی، با پوششی خاص، با فریادهای تهدیدآمیز، زندانیان را به مرگ تهدید کرده و با لحنی تحقیرآمیز، از اعمال خشونت ابراز رضایت میکرد. سابقه رفتارهای غیرانسانی وی در زندان رجاییشهر کرج نیز پیش از این مستند شده بود. شاهدان عینی تأیید کردهاند که صحرایی زندانیان را به نقاط کور منتقل کرده و با فحاشی و شکنجههای وحشیانه، رفتاری توأم با لذتی بیمارگونه از خود نشان میدهد.
این اقدامات، که مصداق بارز نقض موازین بینالمللی حقوق بشر است، در حالی رخ میدهد که حکومت از پاسخگویی به جامعه جهانی طفره رفته و با جلوگیری از نظارت نهادهای مستقل، فضایی امن برای مأموران خود فراهم کرده است. مصونیت عاملان این خشونتها، چرخه سرکوب سیستماتیک را تداوم میبخشد.
خانوادههای زندانیان و فعالان حقوق بشر، جامعه جهانی را به اقدام فوری برای توقف این خشونتها فراخوانده و تأکید دارند که تمامی مسئولان، از ردههای بالا تا مجریان میدانی، باید پاسخگوی اعمال خود باشند. عدم واکنش جامعه جهانی، خطر تکرار فجایع مشابه را افزایش خواهد داد و افشای مستمر چهره و اعمال عاملان این خشونتها، گامی اساسی در جهت تحقق عدالت است.
