سه موضوع حیاتی که از منظر تهران، اساس هرگونه تعامل را تشکیل میداد، شامل عدم برقراری آتشبس کامل و پایدار در منطقه، تجاوز پهپادی به حریم هوایی کشور که مصداق آشکار نقض حاکمیت ملی است، و انکار صریح حق غنیسازی هستهای برای ایران، از سوی قالیباف بر شمرده شد. این نکات، جزئی از بسته پیشنهادی ۱۰ مادهای ایران بودند که به نظر میرسد نادیده گرفته شدهاند.
دیدگاه تحلیلی: این موضعگیری قاطع قالیباف، بیانگر تغییری بنیادین در رویکرد دیپلماتیک ایران است. زمانی که پایههای اصلی توافقات مورد بیتوجهی قرار گیرد، دستیابی به نتایج ملموس در عرصه مذاکره، امری دور از ذهن خواهد بود. این موضع میتواند به عنوان پیامی آشکار به جامعه جهانی تلقی شود که ایران در قبال زیر پا گذاشته شدن اصول خود، مماشات نخواهد کرد.
با توجه به فضای موجود، تلاش برای هرگونه گفتگوی صلحآمیز، صرفاً اتلاف منابع تلقی میشود و این بدان معناست که پنجره دیپلماسی، حداقل در شرایط فعلی، از دیدگاه ایران بسته شده است. تمرکز کنونی بر تقویت توانمندیهای داخلی و دفاعی خواهد بود تا زمانی که اعتماد از دست رفته بازسازی و تعهدات نقض شده جبران گردد.
