از نگاه تحلیلی، تداوم قطع دسترسی به اینترنت پس از فروکش کردن تنشها، حاکی از اولویت کنترل روایتها و ممانعت از انتشار گزارشهای مردمی است. این رویکرد، علاوه بر نقض حقوق بنیادین شهروندی، به تشدید بیاعتمادی و احساس انزوای اجتماعی دامن میزند. فقدان ارتباط آزاد، مانعی جدی در درک ابعاد واقعی اتفاقات و جلوگیری از تکرار آنها محسوب میشود.
خاطرات شاهدان عینی، گواهی دردناک بر وقایعی است که در خیابانهای مشهد رقم خورد. از فقدان دسترسی به نور و ارتباط، تا شنیدن صدای گلولهها و مواجهه با صحنههای دلخراش، هر یک زخمی بر جان شهر و ساکنانش نهاده است. این روایتها، در غیاب اطلاعات شفاف، پنجرهای محدود به حقیقت بوده و درک عمق فاجعه را برای مخاطب دشوار میسازند.
بازگشت به ثبات، مستلزم رفع کامل محدودیتهای ارتباطی و همچنین شفافسازی تمامی ابعاد این رخدادها و پاسخگویی مسئولان است.
