آمارهای نگرانکننده حاکی از آن است که هر ساله هزاران کارگر در ایران به دلیل حوادث ناشی از کار جان خود را از دست داده یا دچار مصدومیتهای جدی میشوند. عدم رعایت پروتکلهای ایمنی، فرسودگی تجهیزات، نبود نظارت کافی و فشار کاری مضاعف، عواملی هستند که این فاجعه خاموش را تشدید میکنند. این تلفات که بخش قابل توجهی از جامعه مولد کشور را در بر میگیرد، نه تنها خسارات جبرانناپذیری به خانوادهها وارد میسازد، بلکه بار سنگینی بر دوش نظام سلامت و اقتصادی کشور تحمیل میکند. ضرورت بازنگری اساسی در قوانین و اجرای قاطعانه مقررات ایمنی در محیطهای کار بیش از پیش احساس میشود.

