تحلیل تحریریه: تداوم این وضعیت در بلندمدت، ضربه‌ای غیرقابل جبران به اقتصاد دانش‌بنیان و چشم‌انداز آینده فناوری اطلاعات در ایران وارد خواهد کرد. در دنیایی که ارتباطات جهانی، شریان حیاتی توسعه و پیشرفت محسوب می‌شود، محدودیت‌های اعمال شده، ایران را در معرض انزوا و عقب‌ماندگی قرار می‌دهد. این امر پرسش‌های اساسی را در خصوص اولویت‌بندی‌های ملی و رویکردهای کلان مدیریتی در حوزه تکنولوژی مطرح می‌سازد. رفع این محدودیت‌ها بیش از آنکه نیازمند اصلاحات فنی باشد، مستلزم بازنگری در سیاست‌های ارتباطی و فراهم آوردن فضایی امن برای تبادل آزاد اطلاعات است. انتظار می‌رود مسئولان با درک ابعاد خسارات وارده، نسبت به برقراری ارتباطات پایدار و گسترده اقدام کرده و از انزوای بیشتر کشور جلوگیری کنند.