اطلاعات موثق حاکی از آن است که در شامگاه نهم فروردینماه ۱۴۰۵، عملیات سرکوبگرانه و غافلگیرکنندهای توسط یگانهای ویژه زندان قزلحصار به دستور مستقیم قبادی اجرا شد. وی با وعده واهی "بازرسی"، زندانیان سیاسی را فریب داده و وادار به خروج از سلولهایشان نموده و سپس برای اجرای حکم اعدام منتقلشان کرده است. این اعدامها شامل چهرههای شناختهشدهای همچون وحید بنیعامریان، محمد تقوی، بابک علیپور، پویا قبادی، ابوالحسن منتظر و اکبر دانشورکار بوده است. همچنین، چهار جوان دیگر که در اعتراضات دیماه ۱۴۰۴ بازداشت شده بودند، از جمله امیرحسین حاتمی، محمدامین بیگلری، شاهین واحدپرست و علی فهیم، نیز در این موج اعدامها قرار گرفتند.
سابقه فعالیتهای حسن قبادی به زندانهای اوین و رجاییشهر نیز کشیده شده و او در سمتهای معاونت سلامت در رجاییشهر و ریاست حفاظت در اوین، به طور مستقیم در ضرب و جرح زندانیان، اجرای احکام اعدام و تبعید زندانیان به مناطق دورافتاده جهت افزایش فشار، دخیل بوده است. این سوابق، الگوی رفتاری مبتنی بر خشونت و نادیده گرفتن حقوق اولیه انسانی را به وضوح آشکار میسازد.
تحلیل ما حاکی از آن است که این رویدادها تنها اعدامهای پراکنده نیست، بلکه بخشی از یک استراتژی سیستماتیک برای ایجاد وحشت در میان جامعه و سرکوب صدای مخالفان است. اصرار بر پنهانکاری و فریب، نشاندهنده آگاهی مجریان از غیرقانونی بودن اقداماتشان است. سکوت در برابر این جنایات، مشارکتی ناخواسته در تداوم آن محسوب میشود.
