بازداشت وی در آذرماه ۱۴۰۱، هنگام خدمترسانی در مقابل بیمارستان کوثر سنندج، سرآغاز دورانی پر از رنج برای او بود. فشارهای طاقتفرسای دوران بازداشت، که به گفته منابع موثق، آثار جبرانناپذیری بر سلامت او گذاشت، بدون شک در تسریع روند وخامت حال و مرگ زودهنگامش نقش داشته است. فقدان او در شرایطی رقم خورد که قطع اینترنت و محدودیتهای اطلاعاتی، امکان روشنگری کامل و دسترسی به جزئیات دقیق را سلب کرد و ابهاماتی جدی را پیرامون دلایل این فقدان تلخ بر جای گذاشت.
از دیدگاه تحریریه، داستان دکتر نوابی، داستانی از مقاومت در برابر سختیها و پایبندی به اصول اخلاقی است. او نه تنها یک پزشک، بلکه وجدان بیدار جامعهای بود که در دل بحران، نور امید را روشن نگاه داشت. فشارهایی که او تحمل کرد، هزینههای سنگین حمایت از همنوع در شرایط پرتنش را یادآوری میکند و این روایت باید به عنوان درسی از ارزشهای انسانی همواره زنده بماند.
