بر اساس گزارشهای رسیده، اندرزگاه ۳۵، که گفته میشود تحت نظارت مستقیم فردی به نام «محمدزاده» قرار دارد، به محلی برای نگهداری انبوهی از افراد در فضاهای بسیار کوچک تبدیل شده است. در هر کدام از این سلولهای حدوداً ۱۲ متر مربعی، بین هشت تا ده نفر فشرده شدهاند؛ تراکم جمعیتی سرسامآور، همراه با فقدان ابتداییترین امکانات بهداشتی، درمانی و دسترسی محدود به هوای تازه، محیطی غیرقابل تحمل را برای ساکنان این بخش فراهم کرده است.
هرگونه اعتراض یا درخواست حداقلی زندانیان با سرکوب شدید و مجازاتهای غیرانسانی پاسخ داده میشود؛ شواهد از شکنجه و فشارهای روانی و جسمی بر زندانیان از طریق حلقههایی در راهروها و نگهداری طولانیمدت حکایت دارد. اتهامات سنگین چون «جاسوسی» و «اغتشاش» بدون هیچگونه شفافیت و ارائه مدرک، روند قضایی را برای متهمان دشوار و مبهم ساخته است.
