تمرکز بر راهحلهای دیپلماتیک برای حل و فصل مسائل، به ویژه در مورد نقاط اشتعال ژئوپلیتیکی مانند تنگه هرمز، اهمیتی حیاتی یافته است. در همین راستا، فیدان ضمن برشمردن چالشهای ملموس در استقرار هرگونه نیروی بینالمللی در مسیرهای آبی حیاتی منطقه، به خصوص تنگه هرمز، بر اولویت یافتن رویکردهای مبتنی بر گفتگو و تفاهم تأکید کرد. او صراحتاً بیان داشت که تضمین عبور و مرور روان در این شاهراه استراتژیک، نه از مسیر اقدامات نظامی، بلکه از طریق کانالهای دیپلماتیک و رویکردهای صلحآمیز میسر خواهد شد. این موضعگیری آنکارا، نقش آن را به عنوان یک تسهیلکننده کلیدی در منطقه پر تلاطم کنونی برجسته میسازد.
از منظر تحلیلی، اشاره وزیر امور خارجه ترکیه به موانع عملی ایجاد نیروهای بینالمللی در تنگه هرمز، ناظر به واقعیتهای میدانی و پیچیدگیهای امنیتی حاکم بر منطقه است. هرگونه تلاش برای مداخله نظامی یا تشکیل ائتلافهای نظامی در این منطقه بسیار حساس، به طور بالقوه میتواند منجر به شعلهور شدن مجدد تنشها و گسترش دامنه درگیریها گردد. در نتیجه، تقویت دیپلماسی و پیگیری راهحلهای مسالمتآمیز برای حل اختلافات، پایدارترین و موثرترین راهکار برای تأمین امنیت و ثبات در تنگه هرمز و کل منطقه به شمار میرود. این رویکرد، منافع بلندمدت تمامی بازیگران منطقهای و جهانی را تأمین خواهد کرد.
در نهایت، تاکید صریح ترکیه بر اولویتبخشی به دیپلماسی به منظور حفظ گشودگی تنگه هرمز، سیاستی منطقی و ضروری است. در شرایطی که تنشها در ابعاد مختلف، از برنامه هستهای گرفته تا مناقشات منطقهای، در حال افزایش است، تقویت گفتگوها و پرهیز از اقدامات یکجانبه نظامی، بهترین مسیر برای عبور از بحرانها محسوب میشود. پیام وزیر خارجه ترکیه، مبنی بر ضرورت رجوع به عقلانیت و مذاکره، تلویحاً به تمامی طرفهای درگیر، ارزشمند و شایسته تامل است.
