این رویه که با اتهامات سنگینی چون «محاربه» و «افساد فیالارض» در شرایط اختفا و اعمال شکنجه علیه شهروندان مواجه میشود، بیانگر تلاش سیستماتیک برای ایجاد رعب و وحشت و خاموش کردن هرگونه صدای مخالف است. محرومیت از حقوق اولیه قانونی مانند دسترسی به وکیل و ملاقات با خانواده، در واقع بسترسازی برای صدور احکامی است که از پیش تعیین شده به نظر میرسند.
ادامه بازجوییها در انفرادی و فشار روانی شدید، نگرانیها را نسبت به سلامت جسمی و روانی آرشیا قیصربیگی افزایش داده است. در این میان، عدم امکان دسترسی به وکیل مستقل و محرومیت از حقوق دفاعی، پرونده او را در هالهای از ابهام فرو برده است. این در حالی است که نهادهای حقوق بشری بارها هشدار دادهاند که چنین روندهایی میتواند به صدور احکام غیرقابل جبران منجر شود.
پیشتر نیز خانواده قیصربیگی با فشارهای امنیتی مواجه شده بودند؛ جایی که برادر آرشیا به عنوان اهرمی برای تحت فشار قرار دادن وی بازداشت شده بود. اینگونه اقدامات، الگوی شناختهشدهای از تاکتیکهای امنیتی برای اجبار افراد به تسلیم است.
