این اتفاق باید تلنگری برای مسئولان و جامعه باشد تا به وضعیت روحی و روانی جنگ‌زدگان و آوارگان توجه بیشتری نشان دهند و سازوکارهای حمایتی مؤثرتری را برای جلوگیری از تکرار چنین حوادث غم‌انگیزی فراهم کنند. تأمین امنیت روانی، به اندازه تأمین سرپناه و غذا، برای بازگرداندن امید به زندگی این افراد حیاتی است.