بازداشت این ورزشکار جوان با خشونت شدید همراه بوده و دوران بازجویی وی تحت شکنجه‌های سنگین، به شکستگی دست‌ها و دندان‌هایش منجر شده است. با وجود این، اطلاعات موجود نشان می‌دهد که پرونده وی به شکلی غیرمنتظره به شعبه‌ای موسوم به "قاضی مرگ" ارجاع و در نهایت حکم اعدام صادر شد.

مراسم خاکسپاری ابراهیم دولت‌آبادی نیز در فضایی کاملاً امنیتی و تحت کنترل شدید نیروهای لباس‌شخصی و اطلاعاتی برگزار شد تا از هرگونه ابراز همدردی یا اعتراض جلوگیری شود. شاهدان عینی اعلام کردند که پیکر وی مستقیماً از غسالخانه زندان به محل دفن منتقل و تنها فرصت کوتاهی برای خانواده جهت وداع فراهم گردید.

به نظر می‌رسد این اعدام، نمونه‌ای تلخ از پرونده‌سازی‌های امنیتی و نقض فاحش حقوق بشر در ایران است که با هدف سرکوب هرگونه صدای مخالف صورت می‌پذیرد.