نکته قابل تامل، رایگان بودن این مراکز آموزشی است؛ سیاستی که در تضاد با وضعیت تحصیلی بسیاری از کودکان فاقد بضاعت مالی قرار میگیرد. این شرایط، سوالاتی را درباره اولویتبندیها و پیامدهای بلندمدت چنین طرحهایی بر جامعه مطرح میکند.
این تصمیم، در نگاهی تحلیلی، میتواند به عنوان تلاشی برای تقویت بنیه امنیتی نظام تلقی شود، که با ایجاد فضایی جذاب و رایگان، سعی در جذب جوانان از اقشار مختلف دارد. این در حالی است که شکاف تحصیلی و اقتصادی موجود در جامعه، این گونه ابتکارات را در کانون بحث و نقد قرار میدهد.
در واقع، جامعه نظارهگر این خواهد بود که آیا این "دبیرستانهای پلیس" به بستری برای رشد و امنیت واقعی تبدیل خواهند شد یا ابزاری برای حفظ وضع موجود، آن هم با بهرهگیری از خلاهای موجود در نظام آموزشی کشور.
